Nee deze column gaat niet over sprookjes of over sprookjesachtige wezens die lieflijk door de lucht zweven. Deze column gaat over Carnaval. En dan vooral van de neiging van de mens om zich te willen verkleden.
En dat dat verder gaat dan verkleden met Carnaval mag duidelijk zijn. Neem de voetbalfans die bij elke thuiswedstrijd (maar ook vaak bij uitwedstrijden) zich uitbundig uitdossen in allerlei oranje pakken, kostuums, extravagante pruiken en hoeden dragen en zich te buiten gaan aan een overdosis schmink.
Of neem de LARP community (live action role play) een live-rollenspel waarbij deelnemers zich verkleden en in realtime de rol van een personage overgenomen in een fictieve wereld. En dat kan gaan van comic figuren, science fiction personages maar ook figuren uit fantasy boeken en films.
Of neem de vrijgezellenfeesten die overal in het land (maar vooral in de grote steden) plaats vinden en waarbij degene die gaat trouwen maar ook de groep daaromheen zich verkleed in de meest absurde en belachelijke pakjes en uitdossingen.
Maar ook wanneer mensen gewone feestjes geven wil men er graag een thema aanplakken met als gevolg dat een bonte stoet van de meest bijzondere mensen naartoe komen.
Kijk je dan naar Carnaval, waar ik mee begon, dan valt op dat in Brabant de boerenkiel en een gekleurde zakdoek nog steeds opgeld doet en in Limburg er juist heel veel tijd en zorg aan een personage dat men wil zijn, wordt besteed. En alle mensen uit de rest van Nederland doen feitelijk maar wat, en dat kan variëren in simpele maskers, onesies, verkleedkleren van een verhuurder of zelfs de kleren die je draagt naar een wedstrijd van het Nederlands elftal.
Verkleden is van alle tijden, elk mens heeft behoefte aan een vorm van escapisme en in barre tijden (en zo wordt de huidige tijd gevoeld) is die behoefte alleen maar groter. Wat je er ook van vindt, er wordt niemand kwaad mee gedaan en wanneer goed en met creativiteit uitgevoerd is het ook nog eens een plezier voor het oog. Alaaf!
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

1 Reactie
Er schijnt 1 eeuwenoud gebruik, volksfeest….eigenlijk kinderfeest te zijn waar verkleden en smink niet welkom is en dat manifesteert zich dit jaar in het pittoreske Zeeuwse dorpje Yerseke en breidt zich uit als een super besmettelijk virus.
Onze donker gekleurde minderheid is daar de baas over geworden.
Mag gewoon, geen enkel probleem voor onze overheid, politie en burgemeesters.
Ze hebben zich laf overgegeven blijkt nu.