Column(74): Ik ben raar

Een tijdje terug luisterde ik het nieuwe album van S10. Het eerste nummer was meteen raak, want de tekst omschreef eigenlijk iets wat al mijn hele leven een soort rode draad is: de leukste mensen zijn raar. Iets waar ik het 100% mee eens ben. En vol trots zeg ik dan ook: ik ben raar.

Als klein kind wordt raar doen nog als heel normaal gezien. Lekker spelen en gek doen. Als je even niet oplet verandert de vloer in een kolkende lavamassa, het klimrek is een middeleeuws fort dat beschermd moet worden en als je thuis de trap op gaat loop je met grote stappen langs het hoekje waar de billenbijter woont. Je fantasie kan eigenlijk niet groot genoeg zijn en buiten de lijntjes kleuren mag gewoon.

Maar later als je groot bent is deze creatieve ruimte plots als sneeuw voor de zon verdwenen. “Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg” vliegt je om de oren. We dienen allemaal de regels te volgen en binnen de lijntjes te blijven. Doe je dit niet, dan wordt je getrakteerd op rare blikken en mag je niet meer op de apenrots.

Ik snap hier eigenlijk niets van. Waarom wordt er zo neergekeken op “rare mensen”, terwijl dit in de geschiedenisverhalen juist de mensen zijn waar over gesproken wordt? Vraag iemand een willekeurig persoon uit de geschiedenis te noemen en grote kans dat dit een creatieveling is. Nooit vertelt iemand eens over Sjaan die groente kocht op de markt in 1936 of Hans die zijn stoepje boende in de zomer van 1863. De mensen die wij ons herinneren zijn de mensen die opvielen. Die nét buiten de maat liepen. Die tegen de stroming in gingen. Oftewel: de rare mensen.

Zelf ben ik al zo lang ik mij kan herinneren “raar”. Ik had nooit de hobby’s die alle anderen hadden. Deed nooit hetzelfde als dat alle anderen deden. Nee, ik vond het veel leuker om creatief bezig te zijn. Niet voetballen, maar toneel. Geen rechten of bedrijfskunde gaan studeren, maar kunst- en cultuurwetenschappen. Een collegezaal gevuld met alternatievelingen met blauw haar was voor mij heel normaal. En zoals S10 zelf ook zingt: ik lach het hardst met mensen die ook een beetje vreemd zijn als ik. Dus ik omring mij nog steeds graag met rare mensen.

Vandaag spring ik daarom op mijn zeepkist om een ode te betuigen aan de rare mensen. Laat jezelf niet tegenhouden door de regels van de wereld. Kleur eens een keer buiten de lijntjes. Of doe gewoon weer eens net alsof de vloer lava is. Je zal zien dat je het nog niet verleerd bent, het is nét fietsen!

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.

Klik voor de definitie van een column

  Een column is géén nieuwsartikel. Wat is het wel? Onderstaande maakt duidelijk dat je een column moet begrijpen door niet alleen de woorden tot je te nemen, maar door te bedenken welke  boodschap de columnist – mogelijk tussen de regels door –  aan de lezers geeft. Begrijp je de boodschap? Zie je wat de schrijver bedoelt? Daar kan ieder individu wat van vinden. Als het een eigen pijnplek is, kan de lezer de aanvechting hebben om helemaal erin mee te gaan of er volledig tegenin te gaan. Het is goed dat je als lezer weet wat (de waarde en betekenis van) een column is.

• De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
• Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
• Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
• Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.

Zie ook bijgaande definitie van wikipedia:  

© wikipedia