Column (20): Het leed dat ‘vakantie boeken’ heet

Het weekend daarop zoek ik maar weer verder en tot mijn schrik zijn de prijzen weer gestegen. Als ik nog lang wacht hoef ik niet eens meer op vakantie te gaan want dan is alles boven mijn budget!

LEES MEER →

Column: (19) Down memory lane

Als ik de geur van eau de cologne ruik denk ik altijd direct aan mijn oma, niet zomaar eau de cologne maar 4711. Mijn oma was geen gemakkelijke vrouw, ik herinner mij haar als een strenge vrouw waarbij ik van kleins af aan altijd op mijn hoede was.

LEES MEER →

Column (18): Kwam een vrouw bij de dokter

Het maakt me onzeker en voor de tweede keer in mijn leven, vertrouw ik mijn eigen lijf niet meer. Hoe komt het dat ik het onderscheid niet kan maken en niet aan mijn lichaam voel dat er een nieuw probleem aan het ontwikkelen is? Het was weer even slikken.

LEES MEER →

Column (16): Doorrijder na aanrijding

De man overleed ter plaatse. Toen hulp arriveerde, werd al snel duidelijk dat ook de vrouw het niet zou gaan redden, ze had onder meer verwondingen aan haar onderlichaam, haar hoofd zat vastgeplakt aan het asfalt.

LEES MEER →

Column: Onze Paradijsvogels

Voor groot en klein hebben we met zijn allen mooie hokjes bedacht en o wee als je niet in het hokje past of wilt passen, dan heb je pech. Als je niet past in het plaatje wat onze samenleving bedacht heeft dan verstoten wij je, dan verplaatsen wij je naar de rand van onze maatschappij en dan moet je het verder zelf maar uitzoeken.

LEES MEER →

Column: Het verhaal van het tegeltableau

Bij het bombardement op Maassluis op 18 maart 1943 brandde de slagerij van de familie Warnaar, gevestigd in de Wagenstraat, geheel uit. Slager Warnaar besloot toen de slagerij voort te zetten bij Slager H. v.d. Spek aan de Jokweg. De Slagerij van de familie van Gelderen stond nog steeds leeg en uiteindelijk kreeg Slager Warnaar toestemming om deze slagerij tijdelijk te beheren tot de familie van Gelderen terug kwam.

LEES MEER →

Column: Links

Zij werd uiteindelijk links, net als haar vader en moeder. Ik had er geen probleem mee. Ze hebben zelfs een eigen internationale dag.

LEES MEER →

Column: gecertificeerd ervaringsdeskundig coach

Daar waar ik mij vaak alleen voelde, bleken er heel veel mede chronisch zieken te zijn die hetzelfde meemaakten, pijn, verdriet, eenzaamheid en onbegrip. Chronisch zieken met een baan, chronisch zieken met een eigen bedrijf en chronisch zieken die op andere manieren participeren in onze samenleving.

LEES MEER →