Columns

Ik vertaal de ‘U’ op de poster met ‘de bewoners van Maassluis’. Je hebt Maassluizers die crimineel zijn, maar niet alle Maassluizer zijn crimineel. Welke groep wordt er nu uitgesloten? Dat soort gedachten borrelen op terwijl ik de uitwerpselen van mijn leasehond in een plastic zakje probeer te wurmen.

Ligt het aan mij of zie ik in het straatbeeld …

Bovenstaande herinneringsmail van school die samenviel met het feit dat ik een vergeten pakje drinken moest brengen, het tekort aan hulpouders en het besef dat ik dit keer ook echt wel een uurtje tijd had, maakten van mij afgelopen maandagochtend een echte luizenpluizenmoeder.

Maar als ik nummer drie en vier ontwaar, ben ik er toe in staat het lachwekkende scenario uit te voeren: er eentje neer te knuppelen, in een envelop te doen en op te sturen.

Niet iedereen kan de kaalslag waarderen.In de bijbel verwijzen bomen naar rechtvaardige mensen. Laten we hopen dat we daar wat zorgvuldiger mee om zullen gaan dan met het groen in onze stad.

Daar hebben (hadden?) diverse landelijke winkelketens een vestiging. Op dit moment is het er echter ook wachten op betere tijden. Er vindt een restyling plaats van alle winkelpuien en het wordt mooi. Dat betekent echter wel dat er heel veel loze façades zijn. Het heeft daarmee veel weg van een spookstad uit het Wilde Westen.

Ik zit in de verkeerde tram! Och het zal toch weer niet zo zijn? Ik sta op en vraag me af of ik er nog uit kan, en waarom niemand wat tegen me gezegd heeft. Gelukkig is er een knopje waarmee ik de deuren kan openen en terwijl ik nog wel de tegenwoordigheid van geest heb om met mijn OV-kaart uit te checken, loop ik opgelucht naar buiten.

Vooral Naaldwijk deed mij deugd want de collega die meesmuilend deed over onze stadsrechten komt hier vandaan.