MAASSLUIS | Het coalitieakkoord kondigde aan dat de partijen VVD en LM de intentie hebben om te stoppen met opvangfaciliteiten. Niets minder, niets meer. Vervolgens ging een aantal personen steigeren zonder nader bevragen naar deze intentie. Direct werden etiketten geplakt, variërend van extreemrechts tot discriminatie, van harteloos tot wederrechtelijk.
Wie zich meer verdiept in de situatie leest dat zij vooral een statement willen maken met een nul-optie als er gesproken gaat worden aan een provinciale regietafel (PRT). Ze spreken over hun inzet aan die tafel, waarbij zij gebruik willen maken van een legaal traject, een legale stap met … eventueel een legale uitkomst. Er dient dus eerst overleg te komen, daarna vindt eventueel escalatie plaats (zie onderaan dit artikel).
Realisme
Degenen die kort door de bocht reageerden, schoten gelijk met scherp, zonder politiek correct te reageren. Het is een loffelijk streven van de lokale coalitie om in te zetten op het wakker schudden van het COA en de landelijke overheid: Doe eindelijk serieus iets aan de instroom. Anderzijds is het realiteitsgehalte van de inzet op 0 opvang wellicht een utopie. Toch kan deze lokale David misschien op legale wijze de landelijke Goliath vellen.
Het onderstaande optreden van de burgemeester in de gemeenteraad op 4 juni was dan ook vooral over-the-top gallery play. Wie het zag, had het door.
Misbruik van het etiket “(rassen)discriminatie”
Het feit dat de instroomgroep van buiten Europa komt, wordt door voorstanders van uitgebreide opvang meteen door vertaald als “Ben je tegen opvang, dan discrimineer je”. Discriminatie (positief en negatief) is onderscheid maken op grond van bepaalde persoonskenmerken, variërend van geslacht via geloof en ras naar land van herkomst”.
College van de Rechten van de Mens: “Discriminatie is het ongelijk behandelen, achterstellen of uitsluiten van mensen op basis van persoonlijke kenmerken zonder dat deze behandeling te rechtvaardigen is. Deze kenmerken worden discriminatiegronden genoemd.”
Het wel of niet toekennen van de status “Asielzoeker” is de facto discriminatie. Het is dan ook onterecht om tegenstanders van de Spreidingswet als discriminerend te bestempelen.
Kabinet en de Spreidingswet
Het kabinet Jetten(D66) wil de Spreidingswet voorlopig in stand houden. De wet verdeelt asielzoekers in hun visie rechtvaardig over de gemeenten. En gemeenten en uitvoeringsorganisaties willen de wet houden. Wanneer het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) genoeg opvangplekken heeft, hoeft de wet niet gebruikt te worden.
Dit is een diffuus standpunt; vragen die ontstaan zijn:
- Wat is genoeg opvangplekken?
- Wat is rechtvaardig?
- Hoe kan COA sturen op “genoeg”?
- Waarom wordt de druk juist op dichtbevolkte provincies en steden groot gemaakt?
- Wat doet de landelijke overheid aan het beperken van de instroom, opdat de doorstroming naar steden afneemt of zelfs nul kan worden?
- Waarom wordt Ter Apel als drukmiddel gebruikt, terwijl duidelijk is dat er veel economische vluchtelingen langdurig niet uitgezet worden?
- Wat is de impact op de woningnood?
- Wat is de invloed van de milieu- en energieproblematiek op het beschikbare woningenbestand?
Provinciale RegieTafel (PRT)
Wat is dit fenomeen? In Zuid-Holland is de Provinciale Regietafel (PRT) een terugkerend overleg voorgezeten door de commissaris van de Koning. Deelnemers zijn de gedeputeerde Wonen, bestuurlijk vertegenwoordigers van de regio’s Midden-Holland, Holland-Rijnland, Haaglanden, Rotterdam-Rijnmond en Zuid-Holland Zuid. Daarnaast zijn het ministerie van Asiel en Migratie en het COA bestuurlijk vertegenwoordigd. Ook de wethouders van Rotterdam en Den Haag zijn vaste deelnemers aan de PRT. Het doel van de PRT is het faciliteren van bestuurlijke afstemming over de gestelde opvang- en huisvestingsopgaven binnen provincie Zuid-Holland.
Meest recente PRT bijeenkomst februari 2026
bron: PRT verslag
Belangrijk onderwerp op de agenda:
Asielopvang: de opvang in Ter Apel zit vol en de komende tijd sluiten er grote locaties waardoor er veel plekken wegvallen zonder dat er alternatieve opvang is. Om dit op te vangen wordt enerzijds gedacht aan het versnellen van de uitstroom van statushouders uit bestaande asielopvang en anderzijds dat elke opvanglocaties extra bedden opent.
Daarbij zouden bestuursovereenkomsten echter wel overschreden worden.
Statement:
De cdK geeft mee dat er realistische getallen in de raming moeten staan en hij stelt dat de Spreidingswet in Zuid-Holland wordt uitgevoerd.
Daarbij moet het wel gaan over wat haalbaar is gezien de beperkte ruimtelijke capaciteit hier.
Dat staat nog los van het feit dat er nu onduidelijkheid is over wat hier gerealiseerd is.
Stand van zaken
Door de overlast verkleint het draagvlak voor asielopvang. CdK en COA benoemen beiden dat ze uit het nieuwe kabinet meer steun verwachten.
Een aantal bezwaarprocedures op het verdeelbesluit loopt nog.
Haalbaarheid
Er wordt aangegeven dat ongeveer de helft van de Zuid-Hollandse gemeenten hun taakstelling gehaald heeft, de andere helft zit op een hoge trede van de interventieladder. Er vinden momenteel bestuurlijke gesprekken plaats met achterblijvers. Overgaan tot trede 5, besluit tot indeplaatsstelling, is een reëel scenario als er geen oplossingen gevonden worden. Vanuit de provincie zijn gedeputeerde Koning en cdK Kolff daarover met burgemeesters en wethouders in gesprek. Het uitgangspunt is te kijken hoe indeplaatstelling voorkomen kan worden. Ook wordt de ruimtelijke strategie voor asielopvang benoemd en COA noemt de optie van het combineren van verschillende opgaven.
naslag documenten:
De escalatie-/ interventieladder
Beleidskader Spreidingswet in Zuid-Holland
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Houd u svp aan Onze omgangsvormen
Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Degene zonder 'voornaam + achternaam' worden geweigerd.