Column(133): Bijna vakantie

column nr: 133

De eerste regio heeft alweer zomervakantie. Nog een weekje wachten en dan zijn wij ook (eindelijk) aan de beurt. De kinderen zijn eraan toe en eerlijk, de meeste ouders ook. Het was dan ook een apart schooljaar. Kinderen kwamen weer thuis te zitten, regels kwamen en gingen. Thuis les, weer naar school, deels naar school, mondkapje op, mondkapje af. Geen bezoek, beperkt bezoek, avondklok, geen avondklok.

Alsof opgroeien alleen al niet zwaar genoeg is.

Dan de vaccinaties. Eerst voor ouderen, daarna de rest van de volwassenen. Nu gevolgd door kinderen. De jeugd, die niet oud genoeg is om een biertje te drinken, die niet mag autorijden, niet mag stemmen en heel veel andere dingen nog niet mag. Kinderen waarvan de ouders nog steeds financieel verantwoordelijk zijn. Die jeugd mag nu zelf bepalen of de zich laten vaccineren of niet. Daar is geen toestemming van ouders voor nodig. Sterker nog, wanneer de ouders het niet willen en het kind wel, dan hebben de ouders het nakijken.

Er zijn er genoeg die het willen. Niet omdat ze er heel goed over nagedacht hebben (uitzonderingen daargelaten). Niet omdat ze denken dat het echt helpt, maar omdat ze hun vrijheid terug willen. Ze willen weer naar een festival of een avondje stappen. Ze willen op vakantie. En tegelijkertijd hebben ze niet de capaciteit om hun acties te overzien. Dat duurt nog wel een aantal jaar. Kijk maar naar de “jongvolwassenen” die massaal hun QR-codes deelden om een avondje los te kunnen gaan. Zij maakte het “slimme” besluit om dat te doen met massale besmettingen tot gevolg.

Een heel wijs besluit, maar niet heus. Toch mogen zij over zoiets wel volledig zelf beslissen.

Gemiddeld gezien zal een kind zijn of haar ouders volgen. Zijn die niet gevaccineerd? Dan is de kans groot dat het kind ook zal bedanken. Maar er zijn ook uitzonderingen. Gezinnen waarbinnen ruzies zijn ontstaan over het wel of niet vaccineren. En dan eigenlijk grotendeels omdat een kind zijn of haar vrijheid terug wil.

Logisch. We zijn allemaal jong geweest. We hebben allemaal die periode gehad waarin we er alles voor over hadden om maar niet thuis te hoeven zijn. En iedereen heeft zijn breekpunt. Er komt voor iedereen een punt waarop men zich laten vaccineren… omdat ze niet anders kunnen. Je wordt niet gedwongen met een pistool tegen je hoofd. Je wordt niet bedreigd. Maar alles wat je leuk vindt wordt stukje bij beetje afgepakt, met maar één manier om het terug te krijgen.

Dan ben ik bang dat je toch gaat zwichten. Dwang kent vele vormen.

Straks kleuren wij ook nog eens rood. Althans dat zijn de voorspellingen. Net als vele andere landen. De vakantie waar iedereen reikhalzend naar uitgekeken heeft, dreigt in het water te vallen. Quarantaine bij aankomst of gewoon al gecanceld voor aanvang. Malta besluit als eerste land dat niet gevaccineerde niet langer welkom zijn. Welke landen gaan volgen?

Wat er ook gaat komen, wij gaan intens genieten van deze vakantie. In eigen land. In eigen tuin. Hopelijk kunnen we nog wat leuke dingen gaan doen. Gelukkig regelt de gemeente Maassluis ook deze vakantie weer allerlei activiteiten. Zo gaat mijn dochter koken bij de voedselbank en knutselen met karton. We gaan lekker ijsjes eten, uitslapen en spelletjes doen. Filmpjes kijken, spelletjes spelen en in de speeltuin even energie lozen. Wat er ook gaat komen, wij vermaken ons wel. Nog één weekje doorbijten. Nog vijf dagen school. Alvast een fijne vakantie iedereen!