Dat alles duurder wordt hoef ik niemand te vertellen. Volgens het CBS was de inflatie in december 6,7 procent en in januari zelf 7 procent. We voelen het vooral in onze portemonnee en dat speelt al veel langer dan de afgelopen paar maanden. Maar nu dreigen ook de schappen leeg te raken. Althans, als ik de kranten mag geloven.
Zo las ik een artikel dat Ahold, de eigenaar van onder andere Albert Heijn, in de problemen zit. Al is de kop wel duidelijk gericht op het genereren van zoveel mogelijk clicks want “in de problemen” was erg overdreven. We hoeven ons dan ook geen zorgen te maken dat Albert Heijn straks ook uit ons straatbeeld zal verdwijnen. Het artikel gaat namelijk over de prijsoorlog die zij op dit moment voeren met verschillende leveranciers. Door de prijsstijgingen van verschillende grondstoffen worden producten aanzienlijk duurder en Ahold wil dat niet doorbelasten aan de klant omdat de budgetten van huishoudens nu al onder druk staan. In het artikel spreekt men vooral over koffie en cacao, maar als je met enige regelmaat boodschappen doet, dan weet je dat het dat niet alleen is.
Lege schappen
Om te voorkomen dat de prijsstijgingen op het bordje van de consument terecht komen, heeft de topman van Albert Heijn besloten geen concessies meer te maken. Ook niet wanneer dat resulteert in lege schappen. Op zich klinkt dat positief. Niemand zit te wachten op stijgende prijzen. Wanneer een leverancier dan een te hoge prijs wil, dan verdwijnen ze gewoon uit de schappen. Simpel. Het enige probleem wat ik hierbij echter zie is dat ze daarmee ook de keuze van de consument inperken. Zo zou het zomaar eens kunnen dat de koffie van het ‘rode merk’ straks uit de schappen verdwijnt terwijl er extra ingezet wordt op het huismerk. Daarvan kunnen ze immers zelf de prijzen bepalen. Een gevaarlijke positie als je het mij vraagt. En hoe zit dat met de consument die helemaal geen huismerk wil? Wat als die wel bereid is om die extra euro te betalen? Zouden we niet gewoon zelf die keus moeten kunnen maken?
Niet alleen Albert Heijn
Gelukkig hebben wij als consument wel nog steeds de vrijheid om naar andere supermarkten te gaan. Hopend dat daar de schappen niet leeg zijn. We kunnen zelfs nog flink besparen door massaal onze boodschappen in Duitsland te doen. Wanneer je de benzinekosten erbij optelt zou je, zelfs vanuit het midden van het land, daar goedkoper uit moeten zijn. Zeker wanneer je ook inslaat op de drogisterijartikelen. Al doe je dat natuurlijk niet wanneer je een pak koffie vergeten bent mee te nemen. Al is het gelukkig nog wel altijd goedkoper dan een retourtje Spanje. Dat dan weer wel.
Concurrentie
En wat betekent dit voor de onderlinge concurrentie? Als een product niet langer ergens te verkrijgen is, is het dan niet gewoon een kwestie van tijd voordat de overige prijzen alsnog gaan stijgen? Mensen hebben immers geen keus. Willen we echt dat concerns als Ahold zoveel macht krijgen dat zij voor ons gaan bepalen wat we kunnen kopen? Ik ben helemaal voor het inzetten van besparing voor de consument. Maar ik denk dat ik nog meer ben voor keuzevrijheid. Hoe belangrijk dat is heb ik vorige week aan den lijve ondervonden. Ik moest namelijk medicijnen hebben en die waren hier, voor de verandering, al geruime tijd niet leverbaar. Gek genoeg was datzelfde medicijn in Spanje wel gewoon te koop en nog vrij verkrijgbaar ook. Gelukkig kon ik het via via verkrijgen zonder een retourtje Spanje te hoeven boeken. Was het hier wel gewoon beschikbaar, al dan niet vergoed, dan had ik er met liefde voor betaald. Maar ik kreeg de keus niet omdat prijsafspraken ervoor gezorgd hebben dat wij het simpelweg niet krijgen van de leverancier. Probeert Ahold hier een eerlijke prijs te krijgen voor de consument? Of creëren ze hiermee een oneerlijke positie? Waar ligt de grens en wie begrenst straks de grote bedrijven zoals een Ahold?
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
© wikipedia
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 407 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
Houd u svp aan Onze omgangsvormen
Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Degene zonder 'voornaam + achternaam' worden geweigerd.