Onlangs kwam het advies naar buiten dat het aan te raden is om contant geld in huis te hebben voor het geval de stroom op grote schaal uitvalt en er niet meer gepind kan worden. De banken kwamen op het “astronomische” bedrag van €70,- per volwassenen en €30,- per kind.
De genoemde bedragen zouden voldoende zijn om de eerste 72 uur door te komen. Op zich ben ik het daarmee eens. €70,- is vrij weinig wanneer je boodschappen gaat doen maar als de nood aan de man is, dan is het genoeg om te kunnen overleven. Al vraag ik me af of we überhaupt wel boodschappen kunnen doen wanneer de stroom uit is gevallen. De pinapparaten zijn immers niet de enige dingen die zonder stroom komen te zitten. Deuren die niet open/ dicht kunnen door het gebrek aan stroom. Kassa’s inclusief scanners die niet meer functioneren. Koel- en vries gedeeltes die uitvallen. Bij langdurige stroomuitval valt het hele zooitje in elkaar en zit er voor de winkel niets anders op dan dicht te gaan. Dus wat hebben we dan aan die €70,-?
Contant
Dat is anders in het geval van een pinstoring. In het verleden leidde dit tot karren vol met boodschappen die voor de kassa achtergelaten werden. Mensen zijn gewend om met hun pasje te zwaaien en veel hebben niet eens contant geld meer in huis. Ikzelf hoor daar overigens niet bij. Ik betaal al jaren alles contant. Sterker nog, ik baal als ik verplicht mijn pinpas erbij moet pakken. Over het algemeen mijd ik plekken waar ik niet contant kan betalen. Kun je alleen pinnen in een winkel? Dan ga ik er al niet eens meer naar binnen. Maar soms kom je er niet onderuit. Denk bijvoorbeeld aan veel parkeerautomaten. Die accepteren vaak alleen maar pinbetalingen. Overigens ben ik dat niet gaan doen met het idee dat er wellicht een stroom- en/ of pinstoring zou kunnen komen. Voor mij was het de makkelijkste manier om in de gaten te houden wat ik allemaal uitgaf.
Meer controle
Ik merkte namelijk dat ik wel heel makkelijk overal mijn pasje tevoorschijn haalde. Een euro hier, een paar euro daar. Voor ik het wist had ik honderden euro’s uitgegeven zonder echt te weten waaraan. Sinds ik alles contant betaal ben ik veel bewuster over wat ik uitgeef. Het geld verdwijnt namelijk letterlijk uit mijn portemonnee. Van bijna honderd pintransacties per maand ben ik naar twee of drie gegaan. Het zorgt voor overzicht. Al is het soms ook wel spannend als ik bij de supermarkt sta met slechts een bepaald bedrag aan contant geld bij me. Met de steeds stijgende prijzen is het soms best puzzelen zodat ik niet boven mijn budget uitkom. Ook heb ik in de afgelopen twee jaar mijn boodschappenbudget aardig wat keren moeten verhogen. Maar goed, daar heeft iedereen last van gehad. De pin- en de contant betalers.
Voorraad
Wat ik ook al jaren heb is een flinke voorraad voedingsmiddelen. Als we inderdaad kampen met een flinke stroomstoring zou ik makkelijk twee weken kunnen eten zonder boodschappen te hoeven doen. Ik zou het zelfs langer dan een maand uithouden wanneer de nood echt aan de man is. Niet dat de voedingswaardes dan optimaal zijn maar ik zou in ieder geval niet verhongeren. Nu heb ik dat niet gedaan omdat ik bang ben voor een mega stroomstoring of welke andere ramp dan ook. Wij hadden het vroeger niet breed thuis en elk dubbeltje moest zes keer omgedraaid worden. Op aanbiedingen letten zit daardoor in mijn DNA. Dus wanneer er een leuke aanbieding is, dan sla ik daar ook veel van in. Uiteraard ligt de hoeveelheid wel aan de houdbaarheid. Daarnaast vind ik het gewoon prettig om altijd extra in huis te hebben. Op die manier kan er altijd iemand mee-eten mocht dat nodig zijn. Tot slot kook ik ook nog steeds op gas waardoor ik, in het geval van een stroomstoring, gewoon kan blijven koken.
Goed voorbereid
Al met al ben ik dus heel goed voorbereid op eventuele storingen/ rampen. Niet bewust, maar gewoon door de manier waarop ik leef. Misschien is dat wel de reden dat ik me totaal geen zorgen maak wanneer er weer eens een waarschuwing komt dat we ons voor moeten bereiden. Of misschien ben ik gewoon te nuchter. Dat kan natuurlijk ook.
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
© wikipedia
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 227 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
Houd u svp aan Onze omgangsvormen
Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Degene zonder 'voornaam + achternaam' worden geweigerd.
1 Reactie
En toch trapt het meerendeel (onwetende) erin ,net zoals het geloven dat mondkapjes helpen tegen virussen.😂