Ligt het aan mij of hebben mensen tegenwoordig een extreem kort lontje? Er hoeft maar iets kleins te gebeuren of mensen exploderen al. Geduld lijkt daarbij volledig te zijn verdwenen. Men gaat van 0 naar pissig in ongeveer 2 seconde. Ongeacht de situatie.
In het verkeer zie ik veel meer mensen die toeteren en bumperkleven. Als je niet snel genoeg optrekt kun je al een middelvinger krijgen. Zelfs op plekken waar geritst moet worden, word je geen millimeter aan ruimte gegund. Maar niet alleen in het verkeer. Ook in de winkels. Wanneer mensen “langzamer” dan normaal zijn volgt standaard gezucht en gesteun. Met een beetje pech volgt nog een lelijke opmerking ook. Fatsoen lijkt te zijn verdwenen.
Tweede kassa erbij
Onlangs stond ik in de rij van de kassa netjes op mijn beurt te wachten. De rij was lang aangezien er maar 1 gewone kassa open was. Voor mij stonden een stuk of vijf mensen toen de melding kwam dat er een tweede kassa open zou gaan. De voorste twee hadden hun boodschappen al op de band dus het was te verwachten dat die niet zouden verplaatsen. Maar voordat de derde in de rij zelfs maar kon verschuiven waren de mensen van achter in de rij al naar de tweede kassa gerend. Letterlijk. Met verbazing keek ik ernaar. Daar waar ik netjes stond te wachten om te zien wie er voor mij zou verplaatsen, waren er gewoon mensen die amper in de rij hadden gestaan, die opeens hun boodschappen op de band aan het gooien waren. In mijn optiek is dat gewoon asociaal voordringen.
Grote bek
En zeg er nu maar niets van want als je dat doet, dan kun je nog een grote bek krijgen ook! Er lijkt geen schaamte meer te zijn. Het is ikke, ikke, ikke en de rest kan stikken.
Waar is de tijd gebleven waarin men gewoon netjes wachtte op hun beurt? Niemand houdt van wachten maar het hoort er gewoon bij. Het zou fijn zijn wanneer supermarkten, of gewoon winkels in het algemeen, weer zouden aangeven dat de eerstvolgende in de rij kan komen. Dat mensen van achter in de rij ook daadwerkelijk weggestuurd worden tot ze wel aan de beurt zijn. Al snap ik wel dat ze dat niet doen. De (vaak) jonge kassières zijn (vaak) niet opgewassen tegen het verbale geweld wat dan over ze heen gestort zou worden. Maar tegelijkertijd, als niemand meer iets zegt, wordt het dan niet alleen maar erger?
Snelle wereld
We zijn inmiddels zo gewend dat alles binnen een handomdraai binnen ons bereik ligt dat we massaal ons geduld lijken te zijn verloren. Vandaag iets besteld, is morgen al in huis. Wanneer iets dan niet op voorraad is of iets langer dan gemiddeld duurt, dan zijn we al geïrriteerd. Vroeger was het normaal om ergens dagen of zelfs weken op te wachten. Nu moet alles binnen een dag geregeld en binnen zijn. We leven in een 24-uurs maatschappij waarbij alles maar doordendert. Toegegeven, er ligt ook meer druk op de mensen. Er wordt verwacht dat we alles doen. We moeten (het liefst) fulltime werken. Voor de kinderen zorgen. Het huishouden. Met een beetje pech mantelzorgen. Dan hebben de kinderen nog 2,3 sporten waar ze wekelijks heen moeten. En dat allemaal terwijl we 24/7 bereikbaar zijn voor de hele wereld. Dat vraagt wat van de mensen.
Weinig sociale interactie
Is het raar dat we allemaal een stuk individualistischer en daarmee ook egoïstischer zijn geworden? Waar vroeger de nadruk lag op sociale interactie, is dat tegenwoordig verschoven naar individualistische technologische activiteiten. Daarnaast is het makkelijker om grof te zijn wanneer je de gevolgen ervan niet onder ogen hoeft te komen. Het aantal toetsenbord ridders die online hun gal spuwen is ongekend. Zouden mensen dat ook recht in jouw gezicht zeggen? Bij het gros van de opmerkingen heb ik daar mijn ernstige twijfels over. Al durf ik daar mijn handen niet voor in het vuur te steken want die grote bek? Die krijg je dus ook wanneer je iemand op voordringen in de rij aanspreekt!
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 279 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
