We zitten nog middenin de vakantie en de verkiezingen zijn nog een paar maanden verwijderd, toch zie ik overal weer nieuwe luchtkastelen gebouwd worden. Loze beloftes die, zodra de verkiezingen voorbij zijn, weer verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Er zou eigenlijk een wet moeten zijn die zegt dat beloftes die voor verkiezingen gemaakt worden, ook daadwerkelijk door moeten gaan. Zodat je echt weet waar je op stemt. IJdele hoop natuurlijk aangezien beloftes die politici normaliter maken al geen doorgang krijgen. Het is een hoop blabla en poeha, maar puntje bij paaltje gebeurt er niet veel.
Daarnaast lijkt er op dit moment een soort stoelendans aan de gang te zijn. Idealen zijn schijnbaar ondergeschikt aan het pluche. Agnes Joseph gaat van NSC naar BBB, samen met Helma Lodders die de VVD verruilt voor BBB. Ingrid Coenradie verlaat de PVV voor JA21 net als Diederik Boomsma. Boomsma huppelde al van het CDA naar NSC maar staat nu bij JA21 op de kieslijst. Geloven zij niet in de partij waar zij zich bij aansluiten? Schuiven zij mee met de gebroken beloftes van de verschillende partijen? Of is het pluche inderdaad het belangrijkste doel?
Tumult
En wat is een nieuwe verkiezingsronde zonder wat tumult? Zo was er een hoop te doen over het partijcongres bij PVDA-GroenLinks waarbij partijprominenten de partij de rug toekeerde. Of wat denk je van Van Baarle die opgestapt is als lijsttrekker van Denk na interne conflicten over de kieslijst. Al ben ik allesbehalve een fan van die man of zijn partij, ik kan het wel waarderen dat hij zijn nek uitsteekt voor meer diversiteit binnen die partij. Hij houdt in ieder geval zijn poot stijf. Iets wat niet veel politici doen. Alleen lijkt dat hem nu dus wel de kop te kosten. Wellicht dat de Partij van de Dieren nog een plekje voor hem vrij kan houden? Die twee schijnen namelijk prima samen door een deur te kunnen en nog een verschuiving zal weinig veranderen aan de stoelendans die al gaande is.
Peilingen
Niet alleen politici blijken springende marionetten te zijn. Als ik de peilingen mag geloven hoppen de kiezers eveneens van de ene partij naar de andere. Als we afgaan op de peilingen dan zien we vooral een grote leegloop bij NSC. Iets wat niet geheel verwonderlijk is aangezien mensen vooral stemden op Pieter zelf die het strijdtoneel heeft verlaten. In diezelfde peilingen zien we ook een megastijging van het CDA. Bontenbal doet het goed. Het lijkt erop dat de kiezers van NSC weer teruggaan naar de oorsprong. Pieter Omtzigt kwam immers van het CDA voordat hij zich afscheidde en voor zichzelf begon. Het lijkt er in ieder geval op dat een stabiele meerderheid bij de komende verkiezingen lastig zal worden. Een sprong naar links lijkt echter wel onvermijdelijk.
Luchtkastelen
Ik laat alles maar een beetje over me heenkomen en heb geen idee welk bolletje ik uiteindelijk rood zal kleuren. In die zin doe ik net zo hard mee met die stoelendans. Het zal meer een gevoel zijn dan dat ik inhoudelijk op iemand stem. Voor het eerst sinds ik mag stemmen ga ik er volledig blanco in. Geen hele partijprogramma’s die ik door ga spitten. Geen kieswijzers die ik in ga vullen. Ik ga stemmen met niets meer dan een onderbuikgevoel. Want wat heeft het voor zin? Iedereen roept toch maar wat.
De luchtkastelen die mij nu al om de oren vliegen laat ik in ieder geval lekker vliegen. Want ondanks dat ik geen verstand heb van politiek, weet ik een ding wel zeker; Van alle loze beloftes tijdens verkiezingstijd, komt uiteindelijk niets terecht.
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 210 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
