Een vader moet 6800 euro betalen omdat zijn 12-jarige kroost schade reed. De knul botste op een scooter maar omdat de fatbike opgevoerd was, keert de verzekering niets uit. De vader diende hierop een klacht in. Hij zou zogenaamd niet weten dat de “fiets” opgevoerd was. De klachtencommissie ging hier niet in mee en stelde de verzekeraar in het gelijk.
Als ouder ben je verantwoordelijk voor jouw kind. Niet alleen moet jij zorgen dat jouw kind veilig is en voorzien van de basisbehoeftes, je bent ook verantwoordelijk voor de schade die zij aanrichten. In dit geval een goede les. Bij kinderen onder de 14 jaar is de ouder namelijk volledig aansprakelijk voor aangerichte schade. Op zich logisch aangezien jij als ouder prima weet dat jouw kind niet op een opgevoerde fatbike mag rijden. Maar hoe zit dat nu eigenlijk verder met de financiële verantwoordelijkheden bij kinderen?
Wie is verantwoordelijk
Ik heb er nooit bij stilgestaan hoe ver die verantwoordelijkheid gaat of wat de eventuele gevolgen zijn. Dus zocht ik het uit, waarbij ik er overigens niet helemaal uit schijn te komen. Zo is een kind tussen de 12 en 16 jaar zelf verantwoordelijk voor een boete wanneer het een strafbaar feit betreft. Bij 16 plus is het kind verantwoordelijk voor alle boetes. Maar wat als jouw kind niet betaalt? Ben jij dan als ouder weer verantwoordelijk? Jij bent immers verantwoordelijk voor de schulden van een kind onder de 16. En als jouw 16-jarige nog thuis woont, wat bijna altijd het geval is, dan mag een deurwaarder beslag leggen op jouw spullen. Je kunt er dus maar beter voor zorgen dat jouw kind over de brug komt anders ben jij als ouder nog steeds de Sjaak.
Contracten afsluiten
En hoe zit dat met de verdere verantwoordelijkheid? Volgens de wet mogen minderjarige kinderen alleen contracten afsluiten met toestemming van de ouder. Een simpele aankoop valt hier officieel ook onder. Aangezien het voor verkopers onmogelijk is om overal toestemming van de ouders voor te verkrijgen mogen die er wel op vertrouwen dat, bij een normale aankoop, de ouder toestemming geeft. Maar wanneer het kind vervolgens niet betaald, dan krijg je weer de situatie van schuld zoals hierboven beschreven. En hoe zit dat bij online aankopen? Zo ken ik een geval waarbij het kind, voor school, een CV moest maken. Hiervoor gebruikte het kind de eerste de beste link die ze tegenkwam. Voor het genereren van het CV waren alle persoonsgegevens nodig. Niet veel later viel dan ook de rekening op de deurmat. Ongemerkt bleek zij het “gekocht” te hebben. En niet alleen zij. Een groot deel van de klasgenoten was in dezelfde val gelopen. Het bedrijf dreigde met juridische stappen aangezien de ouder verantwoordelijk zou zijn voor de schulden van het kind. Maar kun je in dit geval de koop dan ontbinden? Ondanks dat het product, in dit geval het CV, al geleverd is?
Onderhoudsplicht
En hoe zit het met de onderhoudsplicht tot 21 jaar? Als ouder ben je, wettelijk gezien, “verplicht” om mee te betalen aan een eventuele studie en het levensonderhoud van jouw kind. Dus waarom is de studieschuld dan voor het kind? En waarom telt het inkomen van de ouder nog mee bij een berekening van de aanvullende beurs bij jongeren die 21 jaar of ouder zijn terwijl diezelfde ouder niet meer “verplicht” bij moeten dragen? Toen ik hiernaar keek, zakte mijn broek helemaal af. Ik kwam terecht op een forum waarbij studenten aangaven dat hun ouders de hypotheek versneld aflossen of een auto kochten met het maximale leenbedrag van het kind. De rente van de studieschuld was immers vele malen lager. Het feit dat er dus ouders zijn die hun kind bewust een schuld aan laten gaan om er zelf beter van te worden, kan ik niet begrijpen. Maar goed, ik kan er ook niet bij dat je jouw kind op een opgevoerde fatbike laat rijden dus wat dat betreft snap ik wel meer niet!
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
© wikipedia
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 234 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
Houd u svp aan Onze omgangsvormen
Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Degene zonder 'voornaam + achternaam' worden geweigerd.