
Werken tot je 72ste. Dat wordt, als het aan het nieuwe kabinet ligt, het nieuwe normaal. Ben je nu 30 jaar of jonger, dan gaat jouw AOW-leeftijd van 69 jaar en 6 maanden, naar 72 jaar. Een verhoging van 2,5 jaar. Op zich snap ik het. We leven gemiddeld langer. Maar zijn we ook gezonder?
Het is namelijk wetenschappelijk bewezen dat mensen met zware beroepen, een kortere levensverwachting hebben. Een zwaar beroep geeft namelijk een verhoogde kans op vroegtijdig overlijden en fysiek zware beroepen zorgen voor een snellere lichamelijke veroudering door bijvoorbeeld slijtage. Zie jij een stratenmaker van 69 nog op zijn of haar knietjes zitten? Of een dakdekker met balen van tientallen kilo’s lopen? Om nog maar te zwijgen van het feit dat die mensen vaak vele jaren eerder begonnen zijn met werken in plaats van eerst, god weet hoeveel jaren, te studeren. We hebben nu al een tekort aan vakmensen. Waarom zou je in hemelsnaam nog voor een fysiek zwaar beroep kiezen wanneer je bij de start al weet dat je dat de komende 50 jaar moet gaan doen? Letterlijk tot je er dood bij neervalt. Dan klinkt een beroep achter een bureautje toch wel aantrekkelijker.
WIA
En mocht je dan toch kiezen voor dat fysiek zware beroep? Dan mag je hopen dat je niets gaat mankeren. Niet alleen wordt de WW verkort naar een jaar, maar ook de WIA, de wet die er is voor arbeidsongeschikten, die gaat op de schop. De IVA komt te vervallen. Dat is de regeling voor mensen die nooit meer kunnen werken. Die mensen gaan van 75% naar 70% van hun laatst verdiende loon gaan. Maar aangezien het maximale dagloon ook wordt verlaagd met 20%, kan het zomaar gebeurden dat je nog lager uitkomt. En dat is nog niet alles. Nu mogen medische kosten nog afgetrokken worden van de belastingdienst. Kosten die je maakt wanneer je ziek bent. En geloof me, daar zitten soms flinke kosten aan vast. Door die af te trekken is het bruto-inkomen lager. Als deze regeling vervalt, kan het dus zo zijn dat je op papier een heel leuk salaris hebt. Alleen merk je daar in je portemonnee weinig van.
Rekenvoorbeeld
Om het even inzichtelijk te maken, hierbij een rekenvoorbeeld. Stel, je verdient bruto € 3.000 per maand. Netto hou je daar tussen de € 2.300 en € 2.400 aan over. Wanneer je arbeidsongeschikt raakt, ga je naar 70% van je laatstverdiende loon. In dit geval ga je dus van € 3.000 naar € 2.100 bruto per maand. De arbeidskorting komt te vervallen waardoor je hier netto ongeveer € 1.600 per maand aan overhoudt. Dit staat overigens gelijk aan ongeveer € 1.850 brutosalaris voor een werkende. Alleen verdien jij op papier, wel € 250 per maand meer. Netto maak je een val van € 700 a € 800 per maand. Voor iets waar je niets aan kunt doen. Waar je niet om gevraagd hebt en eerlijk, wat je zo terug zou geven als je dat zou kunnen. Nu kun je dus jouw “papieren” brutosalaris nog verlagen met gemaakte zorgkosten. Straks kan dat dus niet meer. Gevolg is dat je minder snel in aanmerking komt voor toeslagen. En alle vaste lasten lopen wel gewoon door. Sterker nog, die lopen op door alle medische kosten.
Oude- en nieuwe gevallen
Wat het nog zuurder maakt is dat het niet alleen voor nieuwe gevallen zo zal gaan zijn, maar ook oude gevallen gaan hieronder vallen. Iets wat in mijn optiek wettelijk niet zou moeten mogen. Wanneer je een verzekering afsluit en de maatschappij veranderd opeens de polisvoorwaarden, zou je dan gewoon blijven zitten? Of ga je verder kijken bij andere maatschappijen? Alleen kan dat hier niet. Er is geen andere optie. Er is een bepaalde belofte gedaan aan die mensen. Er is ze een bepaalde zekerheid geboden. En die wordt straks keihard weggenomen zonder dat je er iets aan kunt doen. Ja, je kunt je verzekeren tegen een inkomensval. Maar als je nu al in de WIA zit, dan ben je ook daarvoor te laat. En laten we eerlijk zijn, je bent niet zomaar arbeidsongeschikt. Je hebt geen andere mogelijkheden om jouw inkomen aan te vullen.
We moeten dus maar gaan hopen dat we niets gaan mankeren want als dat wel gebeurt, dan heb je een probleem. En ja, werken moet meer lonen, maar ik denk niet dat we dat gaan bewerkstelligen door de mensen die arbeidsongeschikt zijn geraakt te benadelen!
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 204 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
