De uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen was heel helder. Het roer moet om. Maassluizers stemde massaal op Leefbaar Maessluys, die er met een monsterzegen van (vermoedelijk) 11 zetels vandoor ging.
Na de bekendmaking van de (voorlopige) uitslag werd Sjoerd Kuiper om een reactie gevraagd. Het was er een die we konden verwachten. “De omvang van deze overwinning heeft me wat verbaasd. Maar dat er in heel Nederland een rechts-populistisch beeld is op asiel en dat soort zaken, dat is duidelijk”. Dat kwam op mij over als een sneer. Zodra het niet in het straatje past is het schijnbaar gelijk rechts-populistisch. Maar is dat hier wel zo? Kenmerkend voor populisme is namelijk de verdeling van de samenleving in “het ware volk” en “de corrupte elite”. Waarbij “de elite” de plannen van de populist altijd dwarsboomt. Andere politici, rechters en journalisten worden daarbij als “vijand” gezien. Ik herken Leefbaar Maessluys daar niet in. Het enige wat in dat straatje zou passen is dat zij voor de invoering van het raadgevend referendum zijn. De stem teruggeven aan de inwoners. Maar als dat populisme is, dan ben ik helemaal voor. Ik vond de reactie van Kuiper een beetje kinderachtig en te gemakkelijk. Het toonde voor mij in iedere geval aan dat hij geen enkel benul had van wat er nu daadwerkelijk speelt bij de inwoners van Maassluis.
Niet verbaasd
Zelf was ik namelijk helemaal niet verbaasd over deze overwinning. In mijn omgeving hoorde ik alleen maar Leefbaar Maessluys. Ik ken werkelijk niemand die op een andere partij wilde stemmen. De redenen waarvoor waren duidelijk en konden teruggebracht worden naar 3 hoofdredenen. Als eerste hun standpunt met betrekking tot de opvang van asielzoekers. Geen nieuwe boten en de huidige boten weg zodra het kan. Je zou hierbij inderdaad kunnen zeggen dat de landelijke trend hierin doorgetrokken is. De tweede reden was omdat ze tegen het verplicht aardgasvrij maken van Maassluis zijn. En de derde was wellicht de grootste; het nieuwe afvalbeleid. Ondanks dat er al 8 miljoen euro over de balk gegooid is, willen de meeste mensen in mijn omgeving gewoon hun oude, vertrouwde grijze bak weer terug. De huidige coalitie, bestaande uit CDA, PvdA en VVD zijn (in mijn omgeving) vooral daarop afgerekend. Al is afgerekend misschien een te groot woord. Immers heeft de VVD, die de meeste stemmen in moest leveren van de drie partijen, er slechts 99 verloren ten opzichte van 2022.
Waarmaken
Het is nu aan Leefbaar Maessluys om te zorgen dat ze hun beloftes nakomen. Iets wat niet makkelijk zal zijn aangezien de landelijke politiek ook het een en ander te zeggen heeft. Als de overheid aangeeft dat er meer asielzoekers onze kant op moeten komen, dan wordt het lastig om daar tegenin te blijven gaan. Immers zullen daar ook consequenties aan hangen. Ook zullen ze met andere partijen moeten samenwerken. De VVD lijkt het meest voor de hand liggend ware het niet dat mevrouw Mulder-Solleveld zich allesbehalve populair gemaakt heeft. Zeker wanneer je kijkt naar het nieuwe afvalbeleid waar het gros van de inwoners vanaf wil. Zou zij dat paradepaardje kunnen laten varen? Ze komt op mij niet echt over als iemand die haar ego naast zich neer kan leggen om te voldoen aan de wensen van de inwoners. Maar ik kan ernaast zitten. Hoe dan ook heeft Leefbaar Maessluys straks 4 jaar de tijd om te laten zien dat het roer om is.
Niet geluisterd naar de inwoners
Want of het nu rechts-populisme is of niet, de uitslag heeft in ieder geval duidelijk laten zien dat de huidige coalitie onvoldoende heeft geluisterd naar zijn inwoners. Waren die namelijk tevreden geweest, dan was er niet zo’n monsterzege voor Leefbaar uitgekomen. Misschien is het voor hun nu wel een goed moment om even in die spiegel te kijken. Waarom hebben de inwoners massaal op Leefbaar gestemd? Waar hebben wij steken laten vallen? Maar goed, in de spiegel kijken is over het algemeen lastig want het kan zo maar eens gebeuren dat wat je ziet, je niet zal bevallen. Bij de onderhandelingen zal moeten blijken of ze die spiegel erbij hebben gepakt of dat ze, zoals ik vermoed, vooral met dat vingertje zullen blijven wijzen.
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
© wikipedia
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 722 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
Houd u svp aan Onze omgangsvormen
Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Degene zonder 'voornaam + achternaam' worden geweigerd.
1 Reactie
Het roer moet zeker om.
Bericht van een vriend die in Spanje woont en werkt:
Zo, voorlopig betalen we hier in Spanje weer 1.46 voor E95 en 1.63 voor Diesel
Net effe getankt – dat gaat prima….
Daar heb je wat aan – een regering die de burgers belangrijker vinden dan het milieu.
En laat Trumpie maar lekker gaan.
In November is het over ……