In mijn vorige column vertelde ik hoe iemand vuilnis in de plastic bak van mijn moeder had gegooid, met als resultaat dat de container niet geleegd werd. De gemeente zou de volgende dag de container alsnog legen, wat helaas niet gebeurde. Ik dacht dat het misschien leuk was om te vertellen wat er daarna mee gebeurd is. Gewoon zodat iedereen weet waarvoor ze alles scheiden.
Het vooraf scheiden van afval (zogenaamde bronscheiding) levert direct herbruikbare en schone grondstoffen op. Dat moet secuur worden gedaan. Gebeurd dat namelijk niet en komt er vervuild afval bij de partij, dan is de kans groot dat de hele vracht (van honderden kilo’s) wordt afgekeurd. Deze wordt dan in zijn geheel alsnog als restafval verbrand. Je zou dus kunnen zeggen dat het belangrijk is dat die ene vervuilde container van mijn moeder, apart wordt opgehaald. Deze kan immers de rest van de wagen “besmetten”. Dus toen mijn moeder afgelopen maandag belde was dat ook wat ze verwachtte. Alleen had de gemeente een ander idee.
Gok het er maar op
Zij hadden namelijk niet de capaciteit om de container eerder (apart) te legen. Hun oplossing? Gok het er maar op. De containers worden lang niet altijd gecontroleerd dus als mijn moeder nog wat plastic afval bovenop zou gooien, dan zou de container gewoon geleegd moeten worden. Samen met alle andere (gescheiden) containers van de wijk. Voor mijn moeder zelf op zich geen slechte oplossing. Zij is immers van het restafval van een ander af. Maar ze was ook boos. Waarom scheiden we überhaupt afval wanneer de gemeente vervolgens zelf aankomt met een: “Gok het er maar op”. Nu snap ik heus wel dat zij ook geen mensen uit een hoge hoed kunnen toveren, maar op deze manier is er dus een grote kans dat de hele lading afgekeurd wordt. Daar moet toch, bij het bedenken van deze constructie, wel al aan gedacht zijn?
Apart ophalen
Bij een goedgekeurde lading ontvangt de gemeente (vaak) een vergoeding. Deze lopen ze hier dus mis. Maar dat niet alleen. Wanneer een vracht wordt afgekeurd wegens vervuiling, wordt deze als regulier restafval naar de verbrandingsovens gestuurd. Hier moet eveneens voor worden betaald. Een bedrag wat aardig op kan lopen als ik Google zo mag geloven. En tot slot kan de verwerker ook nog eens hoge afkeuringskosten in rekening brengen. Al met al kost die ene “gok het er maar op”, de gemeente dus flink wat geld. Nu kost het apart sturen van een wagen voor 1 container de gemeente natuurlijk ook geld. De vraag is dus; wat kost meer? Maar dat niet alleen. Want als het puur een kostenplaatje was geweest, dan waren we nooit aan dit systeem begonnen. Bij mij rest ook de vraag: Waarom doen we dit dan nog? Schijnbaar maakt het voor de gemeente dus niet uit wanneer er een vervuilde container bij de schone stroom komt.
Nog een hoop regelen
Ik vraag me oprecht af of de gemeente, bij de invoering van dit systeem, een soort plan heeft bedacht over wat ze moeten doen in dergelijke situaties. Het lijkt mij dat ze hierop hadden kunnen anticiperen. Er zou dus, technisch gezien, een plan moeten liggen over hoe ze hiermee om moeten gaan. Het is immers niet een uitzonderlijke situatie en het zal meer voorkomen dan wij weten. Hebben ze dat niet, dan wordt het wellicht tijd om dat alsnog te doen. Zodat medewerkers (en bewoners) weten wat ze in deze situatie moeten doen. Een hele lading af laten keuren door 1 container lijkt mij namelijk niet het meest handige. Maar goed, wie ben ik. Als het aan mij zou liggen, zou dat hele systeem überhaupt gewoon teruggedraaid worden. Dus wellicht ben ik niet de juiste persoon om hierin een advies te geven!
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 475 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Ontdek meer van MAASSLUIS.NU

1 Reactie
Helga,
Duidelijke column.
Helaas is in laatste jaren gebleken dat een maatregel nemen is 1
maar over de uitvoerbaarheid in de praktijk vooraf nadenken is 2
Denk b.v.
Aan de verkeer drempels waar veelvuldig tussen door gereden wordt.
Aan 30 km zones Waar fat biken met 40 – 45 km door Racen
Aan het honden beleid uitvoeren volgens de APV
Alle nood oplossingen rond de rotondes in Maassluis, nog steeds levens gevaarlijk.