De jeugd van tegenwoordig. Je hoort er veel over en weinig goeds. Al zijn er uiteraard ook genoeg uitzonderingen maar de raddraaiers verpesten het voor de rest. Zoals eigenlijk overal.
De fatbikers die langs je heen scheuren alsof ze de koning of koningin van de weg zijn. Dieren die mishandeld worden. Martijn die het leven zuur gemaakt wordt. Ik hoor het steeds meer om mij heen en het lijkt wel steeds erger te worden. Maar het zit ook in kleinere dingen. In het totale disrespect dat er is. Zo was ik van de week bij de boekhandel in de Koningshoek. Er kwamen een stel meiden binnen. Drie turven hoog maar met een attitude die bijna de gehele winkel vulde. Ondanks de grote sticker bij de deur dat eten en drinken in de winkel niet was toegestaan, deden ze dat toch. Er werd ze vriendelijk verzocht dat niet te doen. Iets wat normaal zou moeten zijn. Wat gewoon zou moeten kunnen. Maar wat er vervolgens gebeurde kan ik alleen maar omschrijven als ASO.
Uitdagen
Een van de stumpers liep langs de balie. Uitdagend. Demonstratief stak ze eten in haar mond terwijl de rest van de troosteloze “gang” van stumpers aan het lachen en haar aan het toejuichen was. Vervolgens deed ze een soort dansje terwijl ze lachend nog meer eten in haar mond stak. Ik was echt met stomheid geslagen. Toen ik aangaf dat ik het asociaal vond, werd ik tegengehouden door mijn eigen dochter. Ik moest me er niet mee bemoeien. Niets van zeggen. Haar ongemak zichtbaar. Dus, om haar een plezier te doen, heb ik ze verder genegeerd. Zelfs toen ze ons “op stonden te wachten” bij de uitgang en van alles naar mij riepen. Maar god wat moest ik op mijn tong bijten.
Wegkijken
Thuis volgde een discussie. Ik begrijp dat een tiener van 13 niet snel haar mond opentrekt om er wat van te zeggen. Eerlijk is eerlijk, ik zeg haar regelmatig dat ze dergelijke dingen moet negeren. Voor je het weet heb je een mes tussen je ribben. Maar ik was tegelijkertijd geschokt dat ze ook vond dat ik er niets van mocht zeggen. Niet mijn kind, niet mijn winkel, niet mijn probleem was haar reactie. Ik moest me niet zo druk maken. En ik denk juist dat daar een groot deel van het probleem vandaan komt. Dat we tegenwoordig allemaal massaal wegkijken. Ons mond houden en doen alsof het niet gebeurt. Bang voor wat er gebeurt. Of misschien worden we ook wel gewoon steeds kouder en kijken we weg omdat we niet zitten te wachten op gezeik. Met als gevolg dat je dus grote kinderen hebt die zich als kleuters gaan gedragen om “stoer” te doen. Triest.
Rugzakje
Maar ik denk ook dat het verder gaat dan dat. Scholen mogen tegenwoordig ook niets meer. De zijde handschoentjes worden dagelijks uit de kast gehaald want “rugzakje”. De consequenties blijven uit want “slechte jeugd/ een of andere diagnose/ moeilijke thuissituatie” etc. De excuses zijn legio en de gevolgen eveneens. Ik mis bijna de leerkracht die je letterlijk een draai om je oren gaf. Nu had je vroeger ook zeker wel raddraaiers. Er werd ook tegen ons gezegd dat wij ons moesten gedragen. Alleen was dat gedrag niet te vergelijken met nu. Het lijkt wel of alle normen en waarden verwaterd en vervaagd zijn. En als je die normen en waarden niet meer meekrijgt vanuit huis? Dan kun je je dus als een kleuter gedragen want consequenties, die zijn er niet.

Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 871 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Ontdek meer van MAASSLUIS.NU

3 Reacties
Wat jammer nou…..
De column begon zo hoopgevend maar naar mate ik naar onder scrolde, verviel die hoop in gebaligatiseer.
Vanaf het ‘Rugzakje’ stortte de column in een ravijn.
Zit jij onder een steen of heb je je geitenwollensokken aan? Even wakker worden graag. Maar waarschijnlijk gaat dat niet gebeuren.
Het zijn niet de kinderen maar de ouders.
Ik groeide op in Crooswijk, een achterstandswijk in Rotterdam. Geen kind liep in de pauze zonder eten. Die werd binnengehaald en at mee. Een grote mond werd gecorrigeerd. Uit de bocht lopen was een no-no.
Ouders werkten hard en eisten dat ook van hun kinderen.
Tegenwoordig zie je deze ouders achter de kinderwagen lopen Facebooken. Dramatisch!
Ik heb Turkse buren en geef de kinderen (pro bono) Nederlandse les. Ze hebben al onderricht. Wij doen alleen de spreekvaardigheid oefenen.
ZIJ gaan pas zitten wanneer IK zit. Ze studeren hard. Ze helpen hun ouders en vinden dat gewoon.
Zo en zo alleen voorkom je een samenleving vol met Tik Tok imbecielen die denken alles te weten en niets presteren.
Let’s teach our children well for they are the future.
Paulette Elens