De nieuwe coalitie van Maassluis is een feit en de eerste plannen zijn gepresenteerd. Vol verwachting keek ik uit naar wat er zou komen. Voornamelijk het nieuwe afvalbeleid was voor mij een groot punt. Ik heb dan ook bewust gestemd voor een partij die beloofde dat terug te gaan draaien.
De WOS presenteerde een artikel waarin een aantal programmapunten vermeld stonden. Waaronder het feit dat de nieuwe coalitie gaat voor nascheiding. Ik deed direct een vreugdedansje. Je moet immers altijd maar zien welke beloftes waargemaakt gaan worden nadat verkiezingen zijn gewonnen. Alleen was mijn vreugdedansje van korte duur. Toen ik namelijk verder las zag ik het volgende: “Dat kan volgens de partijen pas gebeuren als het netwerk van ondergrondse containers op orde is.” Ik heb het artikel wel drie keer gelezen. Toen ik verder ging zoeken kwam ik niet verder dan dat de oranje bakken zouden gaan verdwijnen. Op zich fijn want die dingen zijn een doorn in het oog. Maar wanneer we vervolgens alles in de ondergrondse moeten gaan gooien, wordt er dus niets opgelost. Sterker nog, dan worden de problemen toch alleen maar groter?
Groter probleem
Voor mij persoonlijk verandert er nu niets. Ik gebruikte de oranje container toch al niet. Maar wanneer niemand ze meer gebruikt, heb ik een vermoeden dat de problemen (en ergernissen) nog groter gaan worden. Geen oranje containers betekent namelijk vollere zakken. Alles moet immers daarin. Daarmee moeten we vaker naar de ondergrondse lopen. Containers die nu al regelmatig letterlijk overstromen. Het gevolg is dus nog meer zakken die naast de container staan. En nog meer mensen die, door de vollere zakken, vaker hulp nodig hebben met het weggooien van hun zak. De restafval containers staan namelijk voor mensen met een beperking vaak te ver weg of ze zijn niet toegankelijk genoeg. Het weghalen van 1 container is niet de oplossing. Die ondergrondse containers zijn, in mijn optiek, het probleem.
Politieke praatjes
Technisch gezien hebben ze zich straks aan hun belofte gehouden. We gaan namelijk weer terug naar nascheiding. Maar ik heb een vermoeden dat dit niet is waar menig Maassluizer voor gestemd heeft. Ik gok dat de meeste, net als ik, gewoon de grijze container terug wil. En laten we eerlijk zijn, daar hoeft niet eens veel voor te gebeuren. Doop de oranje container om tot nieuwe grijze bak en we kunnen beginnen. Er zijn al ophaalschema’s. De bakken zijn er. Alleen de inhoud van die bakken veranderd. En dat niet alleen. Wanneer we weer een grijze container (met welke kleur deksel dan ook) hebben, hoeft de gemeente ook niet meer uit te vogelen hoe ze al die ondergrondse containers in kunnen graven op vervuilde grond. Ik zeg een win-win situatie. En die lelijke oranje deksel? Ach, dat is een compromis dat ik best bereid ben om te maken.
Hoop
Mijn enige hoop is het raadgevend referendum dat ze willen organiseren over het gemeentelijk afvalbeleid. Deze willen ze combineren met landelijke of Europese verkiezingen. Technisch gezien zou dat dus in 2027 al kunnen gebeuren. Ik hoop alleen wel dat ze ook de optie toevoegen om in zijn geheel weer terug te gaan naar het oude systeem. Nadeel is wel dat er, tegen die tijd, meer geld over de balk gegooid is met afronden van het netwerk van ondergrondse containers. Maar goed, geld over de balk smijten, daar zijn ze hier in Maassluis sowieso wel goed in!
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
© wikipedia
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 572 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
Houd u svp aan Onze omgangsvormen
Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Degene zonder 'voornaam + achternaam' worden geweigerd.
3 Reacties
Words words only words en ze zetten er ook geen jaartal bij, tsja, politiek politiek liedje nog steeds actueel
Hoe kan het zo zijn, dat als je het werk wat je moest doen ongelooflijk verziekt, verkeerde investeringen doet en een grote mate van ontevredenheid teweeg brengt, gewoon weer aan de slag mag gaan bij dezelfde werkgever.
Een door de gemeenteraad bij meerderheid (coalitie destijds, PvdA, CDA, VVD met steun van D66 destijds) genomen besluit!