De kranten staan er weer vol mee. De brandstofprijzen gaan nog verder stijgen evenals de gasprijzen. De “oplossing” van het kabinet voor de stijgende brandstofprijzen was het verhogen van de onbelaste reiskostenvergoeding. Wat iedereen van tevoren al had kunnen vertellen is nu ook daadwerkelijk onderzocht. Het werkt NIET.
Slecht een klein percentage van de werkgevers heeft de daadwerkelijke verhoging van de brandstofvergoeding doorgevoerd. De 25 cent per kilometer die onbelast vergoed mag worden zou leiden tot een “voordeel” van 30 cent de liter op brandstof. Bedoeld om een substantieel deel van het noodzakelijke woon-werk verkeer “betaalbaar” te houden. Werkgevers waren direct al tegen. Zij zouden de extra vergoeding namelijk moeten ophoesten. En wat blijkt? Het gros werkt er dan ook niet aan mee. Reiskostenvergoeding is namelijk helemaal niet verplicht TENZIJ anders is aangegeven in de CAO. Werknemers leggen er dus nog meer op toe om op hun werk te kunnen komen. Nu voorspellen ze dat de benzine naar boven de €2,80 de liter gaat stijgen. Op je werk komen is straks een dure business.
Betalen om te werken
En dat niet alleen. Mensen die tijdens hun werk gebruik moeten maken van de auto en geen auto van de zaak hebben, die betalen de hoofdprijs. Ook al is de onbelaste vergoeding voor werk-werkverkeer nog hoger. Vooral medewerkers in de zorg merken het. Met vaak een laag inkomen en veel verschillende cliënten, lopen zij langzaamaan leeg. De werkdruk in de zorg loopt alsmaar op en het personeel rent gillend weg. Toch moeten zij blijven inleveren. De huishoudelijke hulp zou bijvoorbeeld ook op de fiets kunnen gaan. Dan zou het geen geld kosten. Ware het niet dat de reistijd nu al heel krap is ingedeeld. Van de ene kant van Maassluis naar de andere in 7 minuten ga je op de fiets niet redden. Zelfs met de auto kom je dan tijd tekort. Toch is dat (ongeveer) de tijd die ze ervoor krijgen.
Volhouden
Toch blijft het kabinet volhouden dat verder ingrijpen niet nodig is. Dat alleen de “rijken” van een brandstofprijsdaling zouden profiteren. Maar goed, zij hebben makkelijk praten met een riant salaris en een auto met chauffeur onder hun kont. En ondanks dat de huidige arbeidsmarkt positief is voor werknemers kan niet elke werknemer een baan in de buurt vinden. Om nog maar te zwijgen van het feit dat ook het openbaar vervoer lang niet toereikend is voor iedereen. Ga maar eens continudienst draaien. Midden in de nacht is er geen trein of metro die jou naar je werk toe brengt. Nederland behoort steevast tot een van de duurste landen TER WERELD wanneer het gaat om brandstofprijzen. De grootste boosdoeners zijn de BTW en accijnzen. Waar een klein land groot in kan zijn.
Klagen maar dragen
Maar “het volk” zal ook dit keer gewoon doorgaan. We zijn heel goed in klagen maar over het algemeen zijn wij geen land dat in opstand komt. Mensen blijven gewoon naar hun werk gaan. Ook als dat ze meer en meer geld gaat kosten. Er heerst hier een poldercultuur. In plaats van de confrontatie op te zoeken gaan wij in overleg. We polderen en sluiten compromissen. We dragen. En misschien is het inderdaad wel zo dat wij simpelweg een hoge welvaart hebben. Dat het gros van de mensen het goed genoeg heeft om de hogere kosten te dragen. Daardoor neemt de urgentie om te rebelleren af. Wat overblijft is klagen. Als het kan heel hard en vaak. Maar daarna gaan we gewoon weer over tot de orde van de dag!
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
© wikipedia
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 224 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
Houd u svp aan Onze omgangsvormen
Alle reacties worden vooraf gemodereerd. Degene zonder 'voornaam + achternaam' worden geweigerd.
1 Reactie
Wat misschien ook een optie zou kunnen zijn ; er staan in diverse landen kamelen werkeloos daar de eigenaren naar hier komen. Dus hup…
per kameel dus.