Al weken rijd ik rond met een vuilniszak vol met blikjes. Meerder dan eens ben ik al naar de automaat bij de Koningshoek gereden maar keer op keer ga ik onverrichte zaken weer naar huis. Het leek ideaal. Een automaat waar je in een keer al je blikjes in kunt gooien in plaats van ze een voor een in te leveren. Geen plakkerige handen, een stuk sneller en simpelweg gemakkelijker. Maar dan moet de automaat het wel doen.
In het begin, toen het statiegeld op blikjes net was ingevoerd, liep ik regelmatig met een zakje met blikjes naar de supermarkt. Ik combineerde het met boodschappen doen. Bijna elke keer moet ik daar alsnog blikjes weggooien omdat de automaat ze niet accepteerde. Na drie keer een poging te wagen, gaf ik het dan op. Zonde, maar voor die 15 cent ging ik daar ook geen half uur staan. Ook gebeurde het dat ik het zakje in zijn geheel weer mee kon nemen omdat de automaat vol was. Heel irritant. Toen de bulkautomaat kwam was ik blij. Ik kon de blikjes opsparen en alles in een keer erin gooien. Het ging in ieder geval een heel stuk sneller EN geen plakkerige handen meer. Het enige probleem? De automaat was meer kapot dan dat die werkte. In het jaar dat die er staat is het mij, in totaal, 3 keer gelukt om mijn blikjes op die manier in te leveren.
Vastgelopen
En nu rijd ik dus al weken rond met een plakkerige vuilniszak vol met blikjes. Het beheer van de automaat ligt sinds kort niet meer bij de Hoogvliet maar bij Statiegeld Nederland. Iets wat ik volledig begrijp aangezien er bijna dagelijks wel iets mis was met dat ding. Daar gaat een hoop tijd inzitten. Het nadeel nu is echter dat je geen telefoonnummer meer kunt bellen wanneer de automaat vast is gelopen. Wekenlang was dat ding dan ook dicht. Dus toen die van de week voor het eerst in lange tijd weer open was, maakte ik bijna een vreugdedansje. Ik parkeerde de auto en liep, gewapend met een overvolle vuilniszak vol met blikjes, ernaartoe. Helaas kon ik de vuilniszak, voor de zoveelste keer, weer terug in mijn auto gooien. Hij was weer vastgelopen.
Plakzooi
Nu kan ik uiteraard de blikjes proberen in te leveren bij de supermarkt. Maar met de hoeveelheid die ik inmiddels heb, zou het mij aardig wat tijd kosten om de een voor een in de automaat te gooien. Daarbij zitten die dingen al wekenlang in die zak. Ik wil niet weten wat een vieze plakzooi het is geworden. En waarom? Omdat er dus mensen zijn die niet de moeite nemen om zich aan de “regels” te houden. Ze gooien er van alles in. Van de vuilniszak zelf tot en met huisvuil aan toe. Daardoor loopt de automaat vast en wordt die weer buiten gebruik gesteld. Bij de invoering van dit hele systeem hebben ze gewoon niet goed nagedacht over de uitwerking. Niet alleen met de bulk automaat, maar gewoon in zijn geheel. Zo moet een blikje, om het in te kunnen leveren, in goede staat verkeren. Tegelijkertijd zijn die blikjes zo dun en krakkemikkig dat ze bij het minste of geringste al indeuken. En een ingedeukt blikje levert dus problemen op bij het inleveren. De machines in de winkels zijn er niet op ingericht en ze missen vaak de opslagcapaciteit om alles op te slaan.
Wettelijk doel
In 2024 werd er in totaal voor 140 miljoen euro aan statiegeld NIET ingeleverd. Deze betaalde voor een groot deel het inzamelsysteem. Wettelijk gezien zou 90% ingezameld moeten worden. In 2023 was de voorspelling dat we dit jaar dat doel zouden behalen, maar het ziet ernaar uit dat dat niet gaat lukken. Een van de grootste redenen is dat het inzamelen dus moeizaam verloopt en de angst voor viezigheid. Mensen willen gemak. Daarbij zijn er ook veel mensen die onderweg wat te drinken kopen. Die gaan niet de hele dag met een leeg blikje rondlopen en die gaan ook zeker niet in de rij staan om die 15 cent terug te kunnen krijgen. Met als gevolg dat wij dus, met elkaar, ruim 100 miljoen euro laten liggen. Het voordeel is dat we daarmee de inzameling sponseren. Alleen wel jammer dat al dat geld er dan weer niet voor zorgt dat het systeem beter werkt!
Columnisten schrijven eigen visie op persoonlijke titel.
- De aard van de journalistieke vorm van columns is dat deze informatief, leerzaam. onderhoudend maar ook kritisch, humoristisch (parodie, ironisch, sarcastisch, satirisch) en prikkelend kunnen zijn binnen een maatschappelijke context.
- Waar de columnist dat zelf nodig acht, kunnen links in de tekst staan die naar achtergrondinformatie doorverwijzen
- Wat voor de één een leuke of rake column is, is voor een ander onzin, een belediging of niet acceptabel. Youp van ’t Hek die met alles en iedereen de vloer aanveegt in zijn columns in het NRC wordt niet door iedereen gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor Theo Holman in Het Parool en diverse andere columnisten.
- Aan columnisten wordt door de Nederlandse rechter een grote mate van vrijheid toegekend in hun columns. Deze vrijheid kan zich ook uitstrekken tot teksten die, als ze buiten een column geschreven zouden zijn, als kwetsend of beledigend gekenmerkt worden.
voorliggende column is tot nu toe gelezen door: 325 lezers Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Ontdek meer van MAASSLUIS.NU
