Column(82): Billen!

column nr: 82

Ik heb billen! En niet zo maar billen. Nee, gigantische kadetten. Mijn hele leven leef ik in de veronderstelling dat ik Toos-kontloos ben. Een familiekwaal. Mijn moeder heeft namelijk ook een rug die zonder enige bolling over gaat in benen. Ik had er al mee leren leven. Had mijn kont-loos-heid volledig geaccepteerd. Tot dit weekend.

Verschrikt kijk ik in de spiegel. Elke keer word ik geconfronteerd met het feit dat het beeld wat ik had, opeens verdwenen is. Opgeslokt door twee gigantische platgeslagen pannenkoeken. Ongemakkelijk knijp ik de twee helften strak tegen elkaar aan. De spieren in mijn kont draaien overuren en al snel gaan de spieren wat trillen. Ze zijn het niet gewend zo hard te werken. Ik weet niet of ik blij moet zijn of niet. Ik wilde altijd al billen hebben maar nu ik ze heb, past het niet. Het is raar. Langzaam ontspan ik de spieren om ze vervolgens weer heel snel aan te spannen. Bij elke ontspanning ontsnapt er namelijk een bil uit mijn net gepaste bikini broekje. Ook aan de voorkant probeert het een en ander te ontsnappen. Angstvallig probeer ik alles op zijn plek te houden maar het lijkt onmogelijk. Het ene na het andere bikinibroekje lijkt gemaakt te zijn voor kinderen. Ik check de maat en probeer dan toch maar een maatje groter. Mijn S ruil ik om voor een M, maar dat maakt het alleen maar erger. Niet alleen probeert er aan de zijkanten van alles te ontsnappen, nu zakt hij ook nog eens naar beneden.

Blijkbaar is het mini-niets-bedekkende-broekje helemaal hip en happening. En ik snap het niet. De reden dat ik een bikini draag is juist om het een en ander te bedekken. Als ik in mijn blootje zou willen lopen, dan zou ik dat wel doen. Dan zou ik niet tientallen euro’s neerleggen voor een klein lapje stof. Hoe kun je in hemelsnaam zwemmen in iets wat zo klein is dat zelfs mijn niet bestaande billen eruit floepen? En wie heeft er in hemelsnaam een bikinilijn die zo hoog uitgesneden is dat het bijna tot je navel komt? Geen normaal lijf past daar toch fatsoenlijk in? Mijn achterkant ziet eruit alsof ik het broekje verkeerd om aan heb, om over de voorkant nog maar te zwijgen. En dan hebben we het nog niet eens over het bijpassende topje. Ik stond namelijk niet alleen bij het uitdelen van de billen achter in de rij. De topjes die ik pas zijn allemaal te groot. Of beter gezegd de cup is te groot, maar het lapje stof dat het moet bedekken is veel en veel te klein. Het complete plaatje is dan ook alles behalve flatteus. Ik zie mezelf toch echt niet met mijn dochter zwemmen terwijl ik tegelijkertijd angstvallig probeer alles binnen die lapjes stof te houden.

Uiteindelijk heb ik de grootste variant gekocht die ik kon vinden en heb ik maar gelijk een bijpassende pareo gekocht. Op die manier kan ik eventueel ontsnapte lichaamsdelen in ieder geval buiten het water nog bedekken. En ik ben blij dat mijn dochter het leuk vindt om in het water aan mij te hangen. Op die manier heb ik in ieder geval alsnog de mooiste bikini van het land!