Column(138): Van wijk tot wereldprobleem

Een burger die elke dag zwerfafval ziet liggen, maar hoort dat er “grote stappen zijn gezet richting klimaatneutraliteit”, voelt de kloof tussen bestuur en beleving groeien.

LEES MEER →

Column(137): De macht van de wethouderszetel

Alles onder het mom van “tempo maken” of “kansen grijpen”. Het klinkt efficiënt, maar vaak betekent het gewoon dat tegenspraak wordt geminimaliseerd.

LEES MEER →

Column(136): Wie zit er eigenlijk aan tafel?

Een project kan “voldoende draagvlak” lijken te hebben, terwijl een groot deel van de stad er nooit iets over heeft kunnen zeggen.

LEES MEER →

Column(135): De wipkip-politiek

De burger heeft het vaak sneller door dan de politiek denkt.

LEES MEER →

Column(134): Burgerparticipatie of burgerdeclaratie?

Echte participatie vraagt lef van bestuurders. Lef om je plannen aan te passen als er goede ideeën uit de samenleving komen.

LEES MEER →

Column(133): Het raadslid als hobbyist

Een raadslid dat jij alleen ziet op verkiezingsposters, verliest snel aan geloofwaardigheid.

LEES MEER →

Column(132): De stille revolutie van de ambtenaar

Soms wordt een raadsvoorstel bijna woordelijk aangenomen zoals het uit de pen van een beleidsmedewerker kwam.

LEES MEER →

Column(131): Lokale politiek is mensenwerk

Laten we kiezen voor mensen die weten die begrijpen hoe frustrerend het is als je na drie telefoontjes naar de gemeente nog steeds geen antwoord hebt op een simpele vraag.

LEES MEER →