Column(20): Voor hen is geen plaats

Een samenleving die alleen functioneert zolang niemand erbij komt, is fragiel.

LEES MEER →

Column (61): Mijn aanloop naar kerstavond

Ik zie mezelf weer lopen, net zo hier, maar dan met een boodschap in de hand en een moeder die thuis ongeduldig naar de klok keek.

LEES MEER →

Column(19): De verkeerde trein in de sneeuw

De trein was warm, vertrouwd, en reed door naar grotere steden met meer mogelijkheden. Maar ook verder weg van waar ik moest zijn.

LEES MEER →

Column(361): Mijn jaar…. In boeken

Het einde van het jaar komt weer in zicht. En waar de meeste mensen muzikale herinneringen hebben aan afgelopen gebeurtenissen, heb ik dat met boeken.

LEES MEER →

Column(18): Het familiekerstdiner

En net als bij die familie is de verleiding groot om te polariseren, om oude rekeningen te vereffenen, om te bewijzen dat de ander het mis heeft.

LEES MEER →

Column(198): De winter van vroeger

Tijd bestond even niet. Er was alleen het ritme van de schaatsen en het schrapende geluid van ijzers over ijs.

LEES MEER →

Column(605): Wat we niet meer doen na 2025

Niet omdat het verboden wordt, niet omdat iemand het oplegt, maar omdat we collectief aanvoelen: het past niet meer bij wie we zijn geworden.

LEES MEER →

Column(160): Een jaar van veel geluid en weinig rust

Wantrouwen groeit immers niet alleen door verkeerde keuzes, maar ook door onduidelijkheid en timing. En precies daar wringt het al langer in Maassluis.

LEES MEER →