Desiree van Doremalen

Juist jongerenwerkers zijn nodig als tegenwicht voor de doorgeslagen individualisering waarin diagnostiek van problemen binnen het kind of het gezin centraal zijn komen te staan.

Een steeds grotere roep om meer geld, meer specialisten in jeugdhulp en onderwijs. Dit is echter een onvervalste cirkelredenering.

De conclusie die hieruit getrokken kan worden, is dat de overheid het geweld in de Nederlandse jeugdzorg niet heeft weten te stoppen.

Gelijktijdig liet toenmalig ombudsman Alex Brenninkmeijer in de Volkskrant optekenen dat de Nederlandse Jeugdzorg zelf gedragsgestoord was.

Het is op zijn minst pijnlijk te noemen dat vanaf 1976 ongeveer iedere 10 jaar is hervormd terwijl de problemen hetzelfde zijn gebleven en niet zijn opgelost.

Dat bewust wegkijken en het niet erkennen van onjuiste keuzes onherroepelijk leiden tot een groot systeem falen hebben we kunnen zien in de toeslagenaffaire en de ellende met de woningen in Groningen.

Ondertussen slaapt de gemeenteraad die het college zou moeten controleren en de burger hoort te beschermen rustig door. 

Dit is waarom het de gemeente in de zeven jaar dat zij de jeugdhulp mogen uitvoeren niet is gelukt om effectieve oplossingen te vinden.